Het moment dat de kerk tot leven kwam.
Het was stil in de kerk, Wel was het al lekker warm. Daar had koster Jan voor gezorgd. De muziekinstallatie stond klaar om te ondersteunen en op de banken waren de plaatsen aangegeven waar de kinderen van basisschool Merijntje mochten gaat zitten.
Groep 8 kwam luidruchtig als eerste binnen, al volop in de ban van hun rol in het toneelstukje dat ze straks zouden gaan spelen. Langzaam kwam de kerk tot leven. Zeker toen alle groepen binnen kwamen lopen. Een bont gezelschap van hele kleine en grotere kinderen. Ze hadden net de herdertjestocht gelopen en brachten de kou mee naar binnen. In de kerk was het warm en waren de lichtjes aan. De Joannes de Doperkerk, met haar speciale sfeer, werd voor even het decor van de kerstviering van de school. Wat een prachtige combinatie was dat. Stralende, opgetogen en nieuwsgierige kindergezichtjes in de sfeer van dit plechtige gebouw. De kinderen brachten bruisend leven in de kerk. Hun stemmen klonken overal en galmden tussen de gewelven.
Het verhaal van herderinnetje Senna, die ook mee wilde doen met de grote herders en die plots een grote taak kreeg, werd voorgedragen door groep 8. Juf Carola las de tekst. Senna speelde het herderslied en de schapen waren niet van echt te onderscheiden met hun witte en bonte schapenvachten op hun rug. Senna bracht al fluitend op haar klarinet de schapen en de herders naar de stal waar ze Maria, Jozef en de kleine Jezus vonden. De drie koningen waren al aanwezig. Zij moesten lang wachten en alleen maar zitten. Hun gele kronen vielen echter goed op zodat ze zeker niet vergeten werden. Alle kinderen volgden het verhaal met nieuwsgierige ogen. Pastoraal werker Lenie vertelde over de Adventtijd en het naderend kerstfeest. Alle kinderen zongen daarna het lied van de kaarsen zoals die bij de Adventtijd horen. Toen was het weer tijd om verder te trekken en lekker samen te gaan eten op school.
De stemmen verstomden. De lichtjes werden gedoofd en het werd weer stil in de kerk. Toch was er iets veranderd. De kinderstemmen bleven nog lang hangen tussen de gewelven en het kindje in de kribbe had een glimlach om zijn mond. Het was verguld van dit moment. Het moment dat de kerk tot leven kwam.
Bijdragen van Corrie van de Velde; 21-12-1018
Wie ben je dan? Ken je me beter dan ik?
Plusbus reactie
Laatste bijeenkomst van de SWOS
Kleine Vos Kerstfeest 